مجموعه آثار عطار

ديد سوراخي درو گل ريخته
آتشي در زير آن انگيخته

بلبل از باد صبا در بوستان
نوحه ميکردند بهر دوستان

هرکه بارش را تحمل ميکند
در جهان جانش تحمل ميکند

رنج اندک را بکن غمخوارگي
ورنه بيني عجز در بيچارگي

هر که در پايان کار ننگرد
عاقبت روزي پشيماني خورد

فخر جمله کارها نان دادانست
در بروي دوستان بگشادنست

آنکه کذابست مي گويد دروغ
نيست اورا در وفاداري فروغ

اولا صدق زبانست در سخن
وآنگهي حفظ امانت فهم کن

موعظت هر چند گويي بيشتر
در دل سختش نباشد کارگر

در بلا وقتي که صابرنيستي
نزد اهل صدق شاکر نيستي

هرکه نگزيند صراط مستقيم
در عذاب آخرت باشد مقيم

تا تواني تشنه راسيراب کن
در مجالس خدمت اصحاب کن

از خداي خويشتن غافل مباش
غافلانه در ره باطل مباش

ويس و رامين

خداوندي که فرمانش روايي
چنين دارد همي در پادشايي

بپوشيد آن لوا را در صفاهان
بدانش تهنيت کردند شاهان

به ماهي در نباشد روزگاري
کز اقليمي نيارندش نثاري

جوانست و نجويد در جواني
ز شهوت کامهاي اين جهاني

شنيدي آن مثل در آشنايي
که باشد آشنايي روشنايي

فرود آمد شهنشه در کهستان
کهستان گشت خرم چون گلستان

بماندم زين سبب اندر صفاهان
نرفتم در رکاب شاه شاهان

کجا اين داستاني نامدارست
در احوالش عجايب بيشمارست

نشسته در ميان مهتران شاه
چنان کاندر ميان اختران ماه

گروهي بر کنار رودباري
گروهي در ميان لاله زاري

پس پشتش بسي مهد و عماري
بدو در ماهرويان حصاري

کجا آنگه ز گشت روزگاران
در آذرماه بودي نوبهاران