مجموعه آثار عطار

سر بي سرنامه راپيدا کنم
عاشقان را در جهان شيداکنم

تا بداند عاشقان سوخته
اسم اعظم گشت در دين دوخته

من براي جمله عالم آمدم
لاجرم در نفس آدم آمدم

من براي راه عشاق آمدم
لاجرم در عشق مشتاق آمدم

خودپرستان اندرين ره گمرهند
در طريق عشق حق آگه ترند

مردمان گفتند و پنجه ديده
روي خود در خون چراآلوده

اي دريغا عارفان باوفا
شان برفتند و بماندم در قفا

قلم غواص درياي معاني
سخن هايش همه چون در کاني

ز بلبل جمله ميکردند شکايت
هميگفتند هر يک در حکايت

زمين بوسيم در بزم جهاندار
دعاي دولتش گوئيم صد بار

نسيم صبحدم را گفت برخيز
برو در دامن معشوقم آويز

شرابي خور که بدمستي ندارد
نشاطش روي در هستي ندارد

مخور چيزي که در اندوه ماني
بود آنت بلاي جاوداني

به مستي جمله رندان در خرابات
همي گويند بيهوده خرافات

سليمان گفت بلبل را کجائي
چرا در معرض مرغان نيايي

و گر نه پايمال نفس ماني
معذب در بلاي جاوداني

شنيدستم من از پير خردمند
جواني در مغاک کوه الوند

شنيدستم که در عهد گذشته
اميري بود والي عهد گشته

تو تا در بندگي بيجان نباشي
قبول حضرت سلطان نباشي

کسي باشد سزاي تاجداري
که باشد در تبارش شهرياري

کرد آغاز آن فقير ناتوان
داستاني در فراق دوستان

گل صبوحي کرد اندر گلستان
شد منور گلستان در بوستان

گشت معلوم صبا آن گفتنش
تا ندانند دشمنان در سفتنش

نازها ميکرد گل در انجمن
چاک کرده هر زماني پيرهن

نرم شد در عشق بلبل خاطرش
شفقتي بنمود طبع ماهرش