جوهر الذات عطار

در اين اسرارهاي برگزيده
که وصل آن بجز احمد نديده

کتابم بيشکي اسرار جانست
در او سر حقيقت کل عيانست

همه سر عيان بالا بديدم
در اينجا خويشتن يکتا بديدم

چو نور يارم اندر اندرونست
مرا در هر معاني رهنمونست

زهي عطار کز ديدار دلدار
دمادم ميفشاني در اسرار

حقيقت پيش بين سالکاني
که داري اصل در قرب معاني

شناساي حقي در دار دنيا
حقيقت ديده ديدار مولا

شناساي حقي در جوهر عشق
توئي اندر زمانه رهبر عشق

توئي امروز اندر عشق رهبر
توئي در گفتن اسرار جوهر

ز خود دريافتم اسرار بيچون
بديدم در درون ديدار بيچون

ترا اينجايگه بنموده ديدار
بگفته مر ترا در سر اسرار

در آندم عين ديدارم نمائي
مرا از وصل انوارم نمائي

تو دانائي حقيقت ره نمودي
در عطار کلي بر گشودي

در اين اسرارهاي پر جواهر
حقيقت ميشود اسرار ظاهر

در اين تفسيرهاي راز ديده
بگوئي نکته کان باز ديده

خموشانند اهل عالم خاک
يکي گشته همه در صانع پاک

همه اندر خراباتند مانده
همه در عين آن ذاتند مانده

در آنحضرت چنان ديدار دارند
که دائم خويشتن دلدار دارند

نينديشي دمي از سر جانان
بهرزه مانده در خاک نادان

سخن از وصل نشنفتست اصلت
حقيقت دمبدم در ديد وصلت

چو ترک خويشتن کردي حقيقت
حقيقت در يکي مردي حقيقت

تو بيروني ولي در اندروني
نداني جوهر ذاتي که چوني

همه اينجا گرفتاريم مانده
همه در عين ديداريم مانده

همه اسرارها اينجاست موصوف
ولي بايد کسي در سر مکشوف

در او پيدا اگر سالک حقيقت
ببايد ديدن ملک حقيقت