جوهر الذات عطار

اگر ايشان نبودي در حقيقت
که دانستي يقين سر شريعت

چو ايشان صاحب اسرار جهانند
حقيقت در عيان کل عيانند

حقيقت آنچه کل اندرونند
يقين ميدان که در تو رهنمونند

از آن باطنت بنمايد اينجا
در تحقيق مي بگشايد اينجا

حقيقت جوهري خوش آفرينش
ترا اينجايگه در نور بينش

ز طاعت انبيا اسرار ديدند
در آخر جملگي ديدار ديدند

در اسرار ايندم باز بيني
حقيقت اندر آندم راز بيني

بسي ميگوئي و در ميفشاني
حقيقت اندر اين بحر معاني

معطل مانده در خويشتن باز
هميجوئي دگر انجام و آغاز

نهاده اندر او راز حقيقت
وليکن در نهادي از طبيعت

دگر در صورت از حال حقيقت
بياب اينجايگه ديدار ديدت

بوقتي کاندر اينجا پاک گردي
حقيقت در مقابل خاک گردي

ولي اينراز اينجا گفتني نيست
در اسرار اينجا سفتني نيست

دمادم راز بايد گفت اينجا
در اسرار بايد سفت اينجا

عجب رازيست اين سر در يقينم
حقيقت اينست راز اولينم

ترا مقصود اين بد در زمانه
که دريابي جمال جاودانه

همه جانها طلبکار الستند
در اينجا اوفتاده نيم مستند

همه جانها کنون در انتظارست
جمال روي جانان آشکار است

بطاعت قربت دلدار درياب
پس آنگه در گشادست زود درياب

وگر در خويش حق ديدي يگانه
فدا بودي وصال جاودانه

در اول آنچنان کاينجا تو داني
ترا بخشيد اسرار معاني

در آخر اينچنينم خوارم افکند
ميان راه چون نشخوارم افکند

نکردم سجده آدم در اينجا
مرا اينجايگه افند رسوا

چو اين انديشه در دل آوريدي
کنون اينجا مکافاتش شنيدي

مقام قرب بخشيدت خداوند
ندانستي و افتادي تو در بند