جوهر الذات عطار

بوي بگشاده گردد اين در آخر
حقيقت فربتش موجود باشد

شده آيينه جان در جمالش
چو گوئي پايداري کرده اينجا

شدت در آخر کار تو واصل
کمالت ايدل بيچاره حاصل

برافتادست مر پرده بيکبار
کمالت يافتي در آخر کار

در اينجا آمده کل باز ديده
کمالت عاشقان راز ديده

از آن در ديدن ديدند بينا
کمالت عارفان ديدند اينجا

که بخشيدي ورا اينجا هدايت
کسي ديدست رويت در درونش

اگر اينجايگه سرباز باشند
همه در حسرتند و گفتگويند

ولي کي باز بينندت باعزاز
درون پرده يا در بروني

حقيقت خويشتن گمکرده تو
درون پرده در عز و اعزاز

فتادستند مر بيچارگانت
در اين ميدان بسي کشتي بزاري

از اين صورت طلبکار بقائيد
در اينصورت نخواهيد از معاني

نمائيد اندر اينجا جاوداني
در اينصورت نمي مانيد جاويد

ببايد رفتتان در عين خورشيد
ببايد رفتتان و چاره نيست

شما را بيشکي راز نهانست
در آنمنزل يکي خواهيد بودن

نديده اينزمان اسرار مولي
تو نوري اينزمان در عين ناري

ولي آخر عجائب بي ثباتي
در اينجا چون نمودار صفاتي

بهر جانب شده آب روانه
طلبکارند و مطلوبست در جان

نميدانند که محبوبست در جان
چو مطلوبست حاصل مي ندانند

نميگرديد اندر عشق واصل
چو محبوببست اينجا در ميانه

نموده روي خود اينجايگه فاش
هزاران نقاش در خاکست پيدا

حقيقت لامکان اندر مکاني
از آندم ميدمي در جمله جانها

کجا دانندت اينجاگه لثيمان
بنورست اشيا در حقيقت

که بنمايد در او نقش دگرگون
هزاران رنگها بيرون برآرد

ببايد سوي خورشيد جهان او
همه در آفتاب عالم افروز