جوهر الذات عطار

در اينجا يار اينجاگه نديدي
عجب اينجايگه چون آرميدي

حقيقت آمدن رفتن چه دانست
يقينت در يقين ديد فنايست

گمان برداشتي در آخر کار
اناالحق گفتي و گشتي پديدار

گهي در عين اشيا سرفرازي
گهي آنگه بگوئي جمله رازي

گهي در کسوت اسحق گردي
بريده سر بخود مشتاق گردي

گهي گردي تو عين مرتضائي
گهي در انبيا گاهي خدائي

گهي منصور حلاجي تو بردار
نمود خويشتن کرده در اسرار

حقيقت راز اينمعني بداند
که بيند در وجود خويشتن دم

نموداريست گشته جلمه ظاهر
تمام آرم جواهر را در اينجا

براندازم حجاب آب در خاک
براندازم حجاب از روي جانان

بساط عشق کلي در نوردم
براندازم حجاب از روي دلدار

در اين سر کل ناسفتني به
چرا کاينجا نبوت آشکارست

نبوت در يقين ديدار يار است
نبوت بيشکي بردارت آرد

نمود جسمت اينجا گه بسوزد
نبوت در فنا اندازدت کل

درون تست نقاش حقيقت
گمان بردار و بنگر در يقينت

دلارامم توئي آرام رفته
سرم آغاز در انجام رفته

حقيقت کام خود بستد در اينجا
بهشياري تواني يافت جوهر

نديده در درون بود حقيقت
ز اسرار حقيقت سر آدم

نشسته اينزمان در کشتي نوح
ترا نقدست اين درياي معني

ترا پيدا کند راز نهاني
بمعني آدم اينجا در درونست

صفات فعلي آيد ناپديدار
در آخر چون نمايد ذات اعيان

در آخر بي حجب ديدار پاکست
وصال عاشقان اينجاست درياب

که آخر ديد جانانست در يک
وصال عاشقان اينجاست تحقيق

حقيقت سر اين معني ندانند
چنان دانند در عين زمانه

حقيقت روح در روحي فزائي
شوي فارغ ز آزار خلايق