جوهر الذات عطار

وصالش عاشقان اينجا بديدند
در او پنهان شدند و ناپديدند

وصال دوست در بودست بنگر
درون جان از اينمعني بمگذر

يقين بشناس در عين عياني
قبولش کن مر اينصاحب قراني

مهت تابان شود بهر ستاره
شوند آنجايگه در پي نظاره

بجز خورشيد در عالم نماند
وجود اندر دم آدم نماند

ترا خورشيد اينجا آشکارست
فتاده در حجاب هفت و چارست

چو خورشيدست در جانت هويدا
درون پرده پنهانست و پيدا

بنورش جمله آفاق روشن
فتاده عکس مه در هفت گلشن

گمان بردار تا يابي رهائي
رسي در عين خورشيد خدائي

اگر بشناسي ايشانرا در اينجا
وجود خود کني زيشان مصفا

حجابت شرع بردارد در آندم
بگويد با توکل راز دمادم

بقتوي ذات از پاکي بداني
بيابي در درون راز معاني

پليدي در طبيعت دوستداري
نداري مغز دل تو پوست داري

حقيقت دوزخست اين نفس فاني
درون دوزخي در زندگاني

وجودت در صفات نور گردانست
اگر يابي حقيقت جان جانانست

در آخر فارغت و عين گفتار
دمادم مينمايد ديدن يار

همه ليلي شود مجنون نماند
درونم در يکي بيرون نماند

همه ذرات تو مجنون صفاتند
فتاده در پي ليلي ذاتند

اناالحق ميزند در صورت تو
خطابي ميکند مر صورت تو

ترا جانانست اينجا او يقيني
فتاده کافري در عين کيني

وصال کعبه ميجويند عشاق
توئي کعبه يقين در عين آفاق

مروج کرده مرکعبه دل
گشادستي در اينجا راز مشکل

چنانت عاشقان در نيست هستند
هنوزت عاشق عهد الستند

برسوائي تواني يافت رويش
اگر گشته شوي در خاک کويش

تو باشي آنزمان ديدار الله
حقيقت در عيان ديدار الله