جوهر الذات عطار

مر اينمعني بسي گفتند اينجا
در اسرار بر شفتند اينجا

چو يوسف دربن چاهي فتاده
نظر در مرکز شاهي گشاده

در آخر قدر چاهي بازيابي
مقام عزت و اعزاز يابي

جمال يوسف تست آشکاره
بر او ذرات عالم در نظاره

نديدي يوسف و در انتظاري
بهرزه بود عمرت ميگذاري

ترا يعقوب ماتم ديده يار
بمانده در فراق يوسف خوار

خراباتي است در عين خرابات
مناجاتي است اندر کشف طامات

رها کردم نمود جسم بيجان
رسيدم در جمال روي جانان

گمان داري نديدي هيچ رويم
فتادستي از آن در گفتگويم

منت گفتم بسي در پرده اينجا
نمود بيشکي گمکرده اينجا

هميشه در يقين او ذات باشد
نمود جمله ذرات باشد

هميشه در يقين قل هوالله
يکي داند عيان راز هوالله

نخفتم يکنفس تا عمر دارم
در اندوهت دمادم ميگذارم

نخفتم يکنفس بيدار باشم
ترا پيوسته من در کار باشم

نخفتيدم دمي در خواب جانا
فتاده اندر اين غرقاب جانا

چنانم در تجلي ذات گشته
که بيشک جمله ذرات گشته

منم عشق ازل اينجا نموده
وصال خويش در غوغا نموده

يدالله من آمد در دل کل
گرفته برگشاده مشکل کل

شدم در آسياي چرخ گردان
دگر گردي شدم افشانده بيجان

منم خورشيد در آتش فتاده
درون آتش سرکش نهاده

منم خورشيد اندر آب مانده
درون بحر در سيلاب مانده

تمامت سالکانت راه کرده
برون رفته ولي در سوي پرده

بمانده عاقبت چندي بره باز
هميدون نارسيده در سوي راز

گره بگشاي از راه تمامت
بمنزل در رسند اندر سلامت

سوي منزل رسيدستي در آفاق
هنوز اندر رهند مرجمله عشاق