167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
در اينجا بيشکي جبار يابي
فرو برد او بگردابي درونم
که در مستي اناالحق گفت حالي
بجز رويش مبين کاينجا بهارست
دل بيچاره در پايت فتادست
سزد گر خويشتن را وارهاني
حيات جاوداني عين مرگست
بماندستي چنين عين پندار
همه ديوان درون پوست بنگر
فتاده هر زمان سر دمادم
دلم افتاده در دامت فتادست
بخاک راه خودشان در سرشتي
که چون آهو فتاده در کمندم
که همچون بلبلي در گفتگويم
بکردندش بکلي پاره پاره
که در ديدار حيرانست اسمم
شوي هر لحظه در اتصالش
خدائي کرده در عين خدائي
فتاده اينزمان در عين مولي
ز غير خويشتن کرده جدائي
بنزد عاشقان بهر نمودار
در اينراهت بنزد خويش خوانم
طلبکارند در ديد وجودت
نرفتي يکزمان در کوي يارت
خودي در خود زبهر خود نظاره