جوهر الذات عطار

دوائي دردهاي جان عشاق
توئي بيشک رسول الله در آفاق

توئي ديده دمادم روي جانان
فکنده دمدمه در کوي جانان

چو معني پيشواي عاشقانست
حقيقت در گشاي سالکانست

جنونست اندر اينجا در دماغش
درون دل فرومانده چراغش

حقيقت جان جانانست اينمرد
درونش در اناالحق هست او فرد

يکي ديدست صورت ناپديد است
حقيقت اينزمان در ديد ديدست

که از اندوه دردت مبتلايم
فتاده در ميان صد بلايم

نشان بي نشاني در همه من
درون جملگي خورشيد روشن

نشان بي نشانيم تمامت
نمايم در برت يوم القيامت

تو دردي در يقين اينجا نداري
حقيقت عمر ضايع ميگذاري

اناالحق زد در آنجا ده بار
درون خانقه شد ناپديدار

خدايست و تو صورت در گماني
هميگويد ترا راز نهاني

در اينجا هرچه ميجوئي نهاني
اگر سويش بري آخر بداني

کنون چون عين يکرنگي گزيدي
حقيقت در کمال ما رسيدي

بعزت انبيا در حق رسيدند
نمود جاودان زين راز ديدند

بعزت جمله مردان پيشوايند
حقيقت جمله در عين لقايند

بوقتي کين نهادت پاک گردد
يقينت در نهاد خاک گردد

اناالحق آنزمان گفتند در راز
که يکي گشتشان انجام وآغاز

بدانستند چندي در نهاني
غلط کردند بي تو تا نداني

بدانستند چندي در نمودار
شده آگه بکل از سر اينکار

نداند اول و آخر تمامت
نمودند بازمانده در ملامت

در اين سودا فتادستند بسيار
نيامد هيچ اينجايگه پديدار

چو گشتي پاک در بطونت
خدا بيني حقيقت رهنمونت

توئي غافل چرا حيران بمانده
چنين در چرخ سرگردان بمانده

فروماندستم اندر کفر جانان
شدستم در ميان خلق پنهان