جوهر الذات عطار

نباشد صبح ابليست قيامت
نباشي روز محشر در ملامت

چنان مستغرق حوا شدستي
که در جنات جانت بت پرستي

مرا حاجت بدرگاهت چنانست
که در عالم نمود من عيانست

همه اسرار در پيشم عيانست
که روي تو تماشاگاه جانست

بلاي قرب کش در پيش جانان
ميان ناخوشي دل شادگردان

بلاي قرب کش در ناتواني
که تا يابي لقاي جاوداني

اگر ايشان نبودي رهبر ما
بخاصه در جهان پيغمبر ما

حقيقت نور قرآن در درونست
سوي حق اندر اينجا رهنمونست

در اسرار شريعت جان ندادي
قدم زينجايگه بيرون نهادي

حيات جاودانم در نهادست
که معني اندر اينجا داد دادست

حيات جاودانم نوريارست
که جانم در عيان منصوريارست

حيات جاودانم کل نمودند
همه در ذات از ديدم نمودند

حيات جاودان ديدار يارست
در اينجا نور جانان آشکارست

حيات جاودان در نور ذاتست
که ديدار خدا عين صفاتست

چو خفاشي بمانده چشم بسته
در اين کاشانه رنگين نشسته

توکور صورتي و مبتلائي
فرومانده تو در عين بلائي

نميداني زنادانان راهي
که بيدل در نمود ديد شاهي

نميداني که چون بد اولينت
کجا يابي در آخر آخرينت

يکي پيريست در ذات الهي
که او دريافت آيات الهي

حقيقت اوست ديدار خداوند
زبان اينجايگه اي دوست در بند

ز وصلش عاشقان جانباز بودند
ازآن اينجاي در اعزاز بودند

خروش وناله درتست بسيار
که ميگويد عيان در عين گفتار

دم يارست چون مردان دمادم
زند فريادها در عين عالم

همه دردست زيرا درد دارد
جراحت در درون مرد دارد

دمي دارم از آندم در خروشم
وزآندم اينچنين درعين جوشم