167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
جوهر الذات عطار
مگر وقتيکه يابد در توفيق
که افتي ناگهان اينجاي غرقاب
ز بهر خويش در غوغا بماندند
گرفته در بر دريا قيامت
نباشد ذره اينجا هويدا
در اينجا خواجگان بيشمارند
که در من جوهرست وجان جاني
ترا اندر شريعت رهنمايم
بداني کيست در کشتي رفيقت
همه مالست اسباب شريعت
که دادم جوهر دريا بيکبار
که در دريا شوم من ناپديدار
که گفتارش گشود مشکلاتست
روا باشد اگرچه در نهفتست
نمود اولين و آخرينم
که شخصي يکنفس در بوستانست
وجود جمله ذراتست شيدا
کجاماند دلي آباد اينجا
بسي دريا بسي صحرا بگشتم
که نزديکي بجمله ليک دوري
عيان ديدم جمال انتهايش
همه ذرات در آوازه يابي
عيان عشق در آيات ايشانست
حقيقت در معني مي فشانم
وليکن اينزمان ديدار ذاتي