167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان بيدل دهلوي
بليلي چه داري که محمل نديدي
تو رفتار اين پاي در گل نديدي
که سر تا پا برنگ سوزنم چشمي و مژگاني
فضولي ميکند در خانه آينه مهماني
چو خاکستر شد اين اخگر بهم آورد مژگاني
شرر خو لعبتي در خانمانها آتش اندازي
محيط و قطره يک موجست در آلوده داماني
نگاهم آب شد در حسرت پرواز مژگاني
غبار نقش پا چون شمع تا در ديده ننشاني
سجود آستانش از جبينم ميکشد پائي
کو حيا تا کند از وضع پشيمان مددي
ببازي نيز نتوان يافتن در طاسم آوردي
باين تمکين نمي باشد خرام ناز پروردي
چو اخگر در شکست رنگ پيدا کرده ام گردي
گرفتم چون خزان در خون گرفتم چهره زردي
بهار آينه دارد در شکست رنگ ناموسي
که در خاکسترما هم پرافشان بود طاوسي
چراغي تا کني روشن در آتش گير فانوسي
در خطاب غير هم با من پيامي داشتي
در بساط تيره روزان عيش شامي داشتي
در تغافل سخت تيغ بي نيامي داشتي
آخر اي بدمست گاهي دور جامي داشتي
از هر چه بگذري زسر ما گذشته ئي
ديوان پروين اعتصامي
اين تند سير گنبد خضرا را
در باغ دهر حنظل و خرما را
خود در ره کج از چه نهي پا را
باغ بهشت و سايه طوبي را
بر کيش بد، برهمن و بودا را
نتوان شناخت پشه و عنقا را
گوهرشناس، گوهر و مينا را
مردار خوار و مرغ شکرخا را
در کار بند صبر و مدارا را
در صف گل جا مده اين خار را
ديد چو در دست تو افزار را
تا بشناسد در و ديوار را
مست مپوي اين ره هموار را
مپيچ اندر ميان خرقه، اين ياقوت کاني را
بحيلت ديو برد اين گنجهاي رايگاني را
نخواهي يافتن در دفتر ديو اين معاني را
نياموزي ازين بي مهر درس مهرباني را
اگر در کار مي بستيم روزي کارداني را
چه فرجامي است غير از اوفتادن بدعناني را
بميدانها تواني کار بست اين پهلواني را
اي بس در فريب که بگشادت
بس نکته در آن ناله هاي زار است
بر سرو و گل و لاله اشکبار است
بيرون شدن از خط اعتبار است
آن پنبه که همسايه شرار است
بيمار تو در حال احتضار است
در نيمه شب آنکس که رهگذار است