167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان بيدل دهلوي
ناقه مست و بار بر دوش شتربان يافتم
بي تکلف کعبه راهم در بيابان يافتم
بذوق سجده خود را در جواني پير ميخواهم
نگاه آهوم ناچار پا در قير ميخواهم
زبان در سرمه خوابيده است و من تقرير ميخواهم
نفس قدح بکف و ناله گل بچنگ برآرم
نميدانم چه بودم در خيالش مضمحل گشتم
بچشم بسته شمع انتظار خويش ميسوزم
عبث همچون نفس رنگ بهار خويش ميسوزم
نفسها در قفاي نيسوار خويش ميسوزم
که در آغوش خود دور از کنارش خويش ميسوزم
دماغي دارم و در گير و دار خويش ميسوزم
جهاني از دل بيمدعاي خويش ميجويم
کنون آواز پايش در صداي خويش ميجويم
صد شرر پرواز دارد بالش خواب از سرم
داغ چون اخگر نمکسود است از خاکسترم
طاير رنگم غبار شوخي بال و پرم
در گره چون رشته پنهانست موج گوهرم
دهد چون مردمک هر چند گردون غوطه در نورم
چرا عريان نباشم در غبار ناله مستورم
مقيم حيرت خويشم ازين پسکوچها دورم
شنيدن در عدم دارد ماغ ناله مورم
آنچه زما واکند مزد کشيدن دهيم
پري بودم که در چاک قفس کردند تقسيمم
بر اعداد همه هر گه مضاعف مشوم نيمم
جمله پروازم اگر سر در ته پر ميکنم
آن نمي کز بوريايش فکر بستر ميکنم
بوي گل پرورده بادامي مقشر ميکنم
ناله واري داشتم در سوختن گم کرده ام
چون گهر در موج دريا ريشه دارد دانه ام
پرده هاي گوش در خون ميکشد افسانه ام
سيل پرورده است اگر خاکيست در ويرانه ام
برده است از هوش چشمکهاي اين پيمانه ام
هر جا رسيده است کسي ما رسانده ايم
اينست کلفتي که بدريا رسانده ايم
ما دل افسرده را در قدمش جان کنيم
چون صدف خسته دل از فکر در گوش خودم
با همه شور جنون در قفس هوش خودم
در سايه مژگان سياهي ندميديم
سير ابرو تا جبين در عرض ماهي ميکنم
چشم ميگردد عرق تا من نگاهي ميکنم
سر بپائي ميگذارم قطع راهي ميکنم
در محيط از جيب خويش ايجاد چاهي ميکنم
شوق پندارد خيال کجکلاهي ميکنم
خوابيده است عفوت در سايه گناهم
در دعوي اسيران زلف دو تا گواهم
شد موج ساغرمي در چشم تر نگاهم
از زخمه نگاهي بنواز گاه گاهم
در عالم تحير آينه بارگاهم
قعر اين سيماب گون بحرم کران دزديده ام