هيلاج نامه عطار

از اين پنهاني منصور بنگر
درون جملگي در نور بنگر

خبرداران ماها را بيابند
بکل در سوي ما اينجا شتابند

خبرداران ما يابند رازم
که در بود شما کل سرفرازم

جنيدا روز امروزاست پيروز
مرا در آتش عشقت بکل سوز

اگرچه من در اينجا پاکبازي
حقيقت پاکباز بي نيازي

که من بود شمايم در حقيقت
که بنمودستم اينراز شريعت

تو اينجاگه اگرچه سوي مائي
ستاده اينزمان در کوي مائي

اگرچه رهنمون و آشنائي
ز عشق خويش در عين بلايي

نمودي کردم از اعيان ذاتم
يکي جوهر نمودم در صفاتم

همه خورشيد بيني در درونش
حقيقت عقل کلي رهنمونش

نشاني آمده در بي نشاني
عياني آمده اندر نهاني

مه و خورشيد کردم آشکاره
در اينجاگاه از بهر نظاره

مکينم دايما عين مکانست
در اين مسکن مرا راز نهانست

همه ديوانگانم در سلاسل
شده اندر جنون مقصود حاصل

حقيقت جمله گفتارش نمود است
تمامت آفرينش در سجود است

همه ذرات عالم در سجودند
همه حيران و سرگردان بودند

که پيوستت در اينجاگه شکسته
شود از يکدگر بندت گسسته

جنيد پاکدين در صبغه الله
دم کلي زدي عين هوالله

عزيز است اينزمان در آفرينش
وزو روشن شده اسرار بينش

صدف را گرچه گوهردار باشد
کجا همچون در شهوار باشد

حقيقت اينچنين است اي يگانه
مرا زهره نباشد در زمانه

تو ايشيخ اينزمان خاموش ماني
زماني در مکان بيهوش ماني

مرا باريست صورت در ميانه
که دايم مينمايم جاودانه

همه نيکست اما در شريعت
بدي ميدان گرفتار طبيعت

مرا بس اندرينجا گاه ديوان
که کردستم عجايب در غريوان