هيلاج نامه عطار

ضرورت بود اينجا نقش بيچون
نمودن در وصالت هفت گردون

جمال ماست آدم در نهاني
نميدانند اين خلق نهاني

توئي منصور بردار حقيقت
در اينجاگه نمودار حقيقت

همه اينجاي در غرقاب پيداست
درينصورت وي از ترکيب پيداست

چنان منصور رازم درحقيقت
که در عشقم نمودار حقيقت

بگو عطار هيلاجت دمادم
که حلاجت بود در دم دمادم

مده از دست اينجاگه يقينت
که در يکي نمودارست اينست

تمامت وصل داري در عيانست
هميگويم يقين شرح و بيانست

همه ديوانه اند امروز ميدان
تمامت جانها در سوز ميدان

کجا بتوانم اين پاسخ نمودن
بجز در حضرتت خاموش بودن

قل الروحست امر من نهاني
در آتاسرم اينجا باز داني

بگشتم گرد گردونها سراسر
نمودم جرم خود در هفت اختر

سراسر سير گردم در وصالم
شده گم عاقبت اندر جلالم

بمانم جاوداني در برتو
درون جمله باشم رهبر تو

در آنساعت نشاني بي نشاني
بيابي عين لا آندم بداني

بقاي آخرين مائيم بنگر
حقيقت در همه جائيم بنگر

شدم از بندگي در قرب شاهي
کنونم اينزمان ديد الهي

تعالي الله منم اسرار لائي
نموده در نمود خود خدائي

الست بربکم گفتم بذرات
دميدم در تمامت نفخه ذات

خداوندي مرا زيبد که دانم
تمامت در يقين راز نهانم

بمن آمد تمامت آفرينش
منم در جملگي آثار بينش

اناالحق ميزنم اينجاي ديگر
مرا در مأمن و مأواي بنگر

اناالحق ميزنم در کايناتم
حقيقت ذاتم و عين صفاتم

هزاران طور گشتم در زماني
بمردم يافتم عين مکاني

نشانرا محو کردم بي نشاني
حقيقت ماند جانم در نهاني