هيلاج نامه عطار

از ايندردم دوا آمد پديدار
چنين در درد ماندستم گرفتار

منم يحيي و سوزان در فراقش
همينالم ز سوز اشتياقش

چو در من جمله ديدارند کرده
ازينم صاحب اسرار کرده

همه در من پديدارند اينجا
درون من بگفتارند اينجا

منم اينجا حقيقت آب روشن
نموده صنعها در هفت گلشن

منم اينجا نموده کوه معني
مرکب کرده در انبوه معني

بجز من نيست چيزي در حقيقت
نمودستم ازو راه شريعت

نخواهم ماند اينجا جاودانه
همي خواهم شدن من در ميانه

که صورت از صفاتم در مکانست
درو جانم حقيقت لامکانست

مکان صورتم عين صفاتست
ولي جان در حضور نور ذاتست

حضور ذات دارد جان نهاني
يقين صورت حضورش در معاني

درين ميدان زدم گوي حقيقت
منم در عشق دلجوي حقيقت

تو صاحبدولتي در کل آفاق
توئي اندر ميان واصلان طاق

حقيقت گفتگوي خلق بسيار
در اين بازار عشقت شد پديدار

وصالم آشکارا گشت چندي
مرا بنهاده در عشق بندي

منم در بند تو ايماه ديدار
بجانم وصلت اينجاگه خريدار

ز دست خلق مانده در زحيرم
زماني باش اينجا دستگيرم

در اينجا ديدمت بازار دنيا
حقيقت باز گشتم سوي عقبي

اناالحق ميزنم در بود جمله
منم بيشک يقين معبود جمله

بدانستند و با ايشان بگفتم
در اسرار با ايشان بسفتم

ز هر آواز ديگرگونه اسرار
هميگويم در اينجا گه بگفتار

بگردانم ميان خاک در خون
تمامت آنکه آرم جمله بيرون

فراقت صورتست از دار دنيا
ولي در آخرت ديدار مولا

تمامت انبيا رفتند و ديدند
در اينجاگه بکام خود رسيدند

پس پرده جمالست ماست ديدار
مرا در پرده بنگر ناپديدار