هيلاج نامه عطار

نديدم هيچ صورت در ميانه
مرا بخشيدش آنگه يک نشانه

اساس شرع در اينجاست بنگر
همه اسرارها پيداست بنگر

جواهرنامه گر خواني در آخر
وزو گردد يقين منصور ظاهر

حياتي يافت جان اينجا نماني
نمود اسرار صورت در معاني

کنون دستم گرفت و پايداري
نمودم دمبدم در عشق ياري

حقيقت اينزمانم سر قرآن
حقيقت آشکارا هست در جان

حقيقت پرده اکنون بردريدي
بجز من هيچ در پرده نديدي

اگرچه صورتت در ذات معني
بدانسته ز ما آيات معني

در آتش رفت خواهي تا بداني
نمايم آنگهي راز نهاني

ترا در آتش سوزان حقيقت
نمايم بيشکي ديدار ديدت

چو خواهد کشت محبوبم بزاري
کنم در عشق شيخا پايداري

هزاران جان کنم قربان پايش
بجا آرم در اينجاگه وفايش

هزاران کعبه سرگردان بودش
حقيقت آفرينش در سجودش

تمامت انبيا اينجا هلاکش
کشيدند و شدند در عين آتش

همه سيرت يکي ذاتست بنگر
عيان در عين ذراتست بنگر

نمود عشق داري در حقيقت
حقيقت داري از عين شريعت

در اين آيينه پيدا گشت جانان
حقيقت بيصفت خورشيد تابان

ندارد مثل همتائي مجويش
بجز توحيد در اينجا مگويش

ندارد مثل خود معبود ذاتست
نموداري ز ذاتش در صفاتست

يکي ذاتست در جمله نمودار
ولي منصور بين اندر سردار

در اين ظلمات، خضر رهروانم
بسوي آب حيوان راه دانم

درون خاک جان عاشقان است
در اينجاگه لقاي جاودان است

عجب شوري گرفته گرد عالم
نمايد راز در شورم دمادم

ز چشم دل بسي ديدند رويش
بمردند آنگهي در آرزويش

دمي کز عشق آمد زندگانيست
در آندم جملگي راز نهانيست