اسرار نامه عطار

اگر کاميست در کام بلاييست
وگر گنجيست زير اژدرهاييست

رهي جويي بفکرت همچو مردان
بگردي در مضيق چرخ گردان

بسر بردي به غفلت روزگار
مگر در گور خواهي کردکاري

زيان روزگار خويش ماييم
حجاب خويشتن در پيش ماييم

چرا خود را بسختي درفکندي
بدست تيره بختي در فکندي

تو گاو نفس در پرواز بستي
بسجده کردنش زناز بستي

ترا در چاه تن افتاد جاني
بدست او زجايي ريسماني

زهي منعم که در پروردگاري
ميان سنگ کرمي را بداري

تو در خوابي و بيداران برفتند
عزيزان وفاداران برفتند

الهي نامه عطار

بدست صنع گوي مرکز خاک
فکنده در خم چوگان افلاک

نکو گوئي نکو گفتست در ذات
که التوحيد اسقاط الاضافات

در روضه سحرگاهان گشايند
جمال او بمشتاقان نمايند

زفکرش عنکبوت آنجا خبر داشت
زبان حال در انکار برداشت

علم بر عالم عرشش گشاده
قدم در مقعد صدقش نهاده

يتيمي کز پي بوطالب آمد
کنون در يتيم طالب آمد

بهر انگشت چرخ هفت پاره
چراغي در گرفتست از ستاره

تو داري در دو گيتي پادشاهي
تواني داد تشريف الهي

بتوحيدي دلش گردان مزين
که نتوان کرد در جسمي معين

نهاده بود سنگي در دهانش
که تا گوهر نيفشاند زبانش

چو باشد محتسب فاروق عالي
نگردد هيچ منکر در حوالي

عصاي او بزانو آنکه بشکست
خوره در زانويش افتاد پيوست

چو مرواريد زير لعل خندانش
گهر داري نمودي در دندانش

هم اکنون در هلاک اندازمت من
بکاري سهمناک اندازمت من

غلامي داشت اعرابي سياهي
در آمد آن سيه ناگه زراهي

بيکدم اهل کشتي را بيکبار
بگردانيد در آتش نگونسار