167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان بيدل دهلوي
هرچند عزم پا بود روي سوي آسمان شد
بر دوش بحر آخر موج گهر گران شد
در ياد بيضه بايد مشغول آشيان شد
تا بر ورق زد آتش طاوس پرفشان شد
ديگر کجايم اين دل ناشاد ميبرد
تا سرمه نيست زحمت فرياد ميبرد
اگر عبرت گريباني کند کل چندني دارد
رگ گردن چه سطراست اينقدر فهميدني دارد
سواد نسخه کم فرصتان خط در عدم دارد
دليل بي خبريهاست تا خبر دارد
که از تباهي کارم حيا خبر دارد
زياد زخم او جان در تن نخچير مي آيد
که در گوشم زبوي گل صداي تير مي آيد
که از تمکين مجنون ناله در زنجير مي آيد
جام تجلي بدست نور زايمن رسيد
نم اشکي که غواصش سر از گوهر برون آرد
بيخودان در لغزش پا سير گردون کرده اند
افراط آب چهره گل زرد مي کند
تا کفن گردد سفيد ايجاد صابون ميکند
قدردانيهاي طاقت آنچه نتوانم نکرد
نيستي در خانه آئينه مهمانم نکرد
شرم هستي در لباس رنگ عريانم نکرد
کيست بي دامانيش سر در گريبانم نکرد
سودن دست آبله بست و پشيمانم نکرد
بيضه نشگافته پرواز زپر مي گذرد
هر کجا پا فشرد شمع زسر مي گذرد
آخر اين جلوه ات از آينه در مي گذرد
در ميان خواجه و خر حايلي جز جل نبود
فرصتي ميزد نفس در شيشها قلقل نبود
آورد ما چه آورد گر برد در کجا برد
در ساز نبود اينکه زمضراب برامد
آن کار که بي منت احباب برامد
هم آغوشت برايم تا کنارم در کنار آيد
آب در آئينه ام قرار ندارد
جلوه در آغوش و ديده بار ندارد
لکنت تقرير تفضيح معاني مي کند
محيط خفته در آغوش ساحلي که ندارد
هزار ناقه نشانده است در گلي که ندارد
چه بست و هم بدامان قاتلي که ندارد
چه ممکن است حسد در چهي که کند نيفتد
ره واماندگان در لغزش پا مقصدي دارد
احد در عالم تعداد ميم احمدي دارد
که در راه فنا از پا نشستن مسندي دارد
گل شمعي که داري در نظر بوي بدي دارد
چراغم خامش است اما پر پروانه ئي دارد
قفس در عالم آشفته بالي شانه ئي دارد
جنون گنجست و وضع مفلسي ويرانه ئي دارد
گدا هم در بدر گرديدنش پيمانه ئي دارد
وگرنه حلقه بيرون در هم خانه ئي دارد
بآساني گره از چشم سوزن برنمي آيد