ديوان شاه نعمت الله ولي

هرچه بنمايد نمايم در زمان
هرچه پوشاند بپوشم روز وشب

در ره عشقش قدم مردانه نه
رهبري صاحبدلي کامل طلب

شاهد غيب در سراي وجود
به نهان خاطر مرا بنواخت

گرتو در کنج فنا ساکن شوي
عاقبت گنج بقا بنمايدت

معنيي رو نمود در صورت
نه بيک صورتي بهر صورت

جام گيتي نماست سيد ما
نعمت الله نموده در صورت

در خرابات عشق شب تا روز
ناله زار عاشقانه ماست

در سماع عارفان کنج دل
زهره قوال وقمر رقصان ماست

بلبل مستيم در گلزار عشق
صحبت اهل دلان گلزار ماست

در محيطي که نيست پايانش
کشتي او سفينه دل ماست

در خرابات ساقي سرمست
سيد ما و خادم فقراست

ديگران در پناه علم وعمل
نعمت الله درپناه خداست

مستيم مدام در خرابات
هم صحبت ماچو ما خراب است

مستيم و خراب در خرابات
معمور خوشي چنين خراب است

دلبران در جهان فراوانند
حسن ما را ملاحتي دگر است

در خرابات رند سرمستيم
ذوق ما ذوق وحالتي دگر است

عشقبازي و رندي سيد
در خرابات نيک مشهور است

جام گيتي نماست سيد ما
در همه کائنات مشهور است

نعمت الله رند سرمست است
در خرابات نيک مشهور است

در ضمير منير هر ذره
ديدن روي آفتاب خوش است

در خرابات سيد سرمست
ساقي بزم مي پرستان است

در خرابات مست ولايعقل
ساقي بزم باده نوشان است

عاشقانه به جان ودل دايم
در طريقت رفيق ياران است

سراي صورت تو در بهشت است
مکان معنيت درلامکان است

درآ مستانه در کوي خرابات
که هشياري خلاف عاشقان است