حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة سنايي

صورتش بر تن لئيمان بند
صفتش در دل حکيمان پند

در سرايي که بارگه باشد
زحمت و انبه سپه باشد

ناگهي بيني از در بستان
اجل آيد سيه کند پستان

اهل دنيا به خوبي و زشتي
خفتگانند جمله در کشتي

يک زمان از نهاد خود برخيز
در رکاب محمدي آويز

صفت کاهلان دين در راه
هست لفظ من استوي يوماه

تو در اين راه کودکي طفلي
نه شراب مروقي ثفلي

در غربت مزن که خوار شوي
زهر ناديده زهرخوار شوي

در سفر خواجگي نکو نايد
که سفر خواجگي بپالايد

خر عيسي گرسنه بر آخر
دامن راه کهکشان پر در

راز در زيرکان نهان باشد
زانکه هشيار بدگمان باشد

تنگي راه را صفت بشنو
در رهي نازموده خيره مرو

قمر آنجا طريق گم کرده
شمس در وي شعاع بسپرده

جزع در چشمهاش خوان آراي
غول بر گوشها فقاع گشاي

باش تا روز حشر برخيزند
همه در دامن دل آويزند

اجل نفس در گدايي دان
اصل او راز پادشايي دان

همچنين باش در نقاب سرشت
تا نريزد جمالت آب بهشت

مادري راکه رستمي زايد
درد زه در زمانش بگزايد

دست در مغز مرکز سفلي
پاي بر فرق عالم علوي

در تهور کسي فلاح نديد
روي آرامش و صلاح نديد

گفت در بذله از پي بذلش
ضاعف الله ملکه عدلش

مانده از چابکيش در دوران
کاربندان آسمان حيران

ذره اي تيغ شاه باصولت
عدد خلق کشت در خلقت

از دل هندوان رميده حيات
ترک ترکان شمرده در درکات

خصم در پيش گرزش ار ملکست
همچو دنبال گزدم فلکست