حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة سنايي

در سخاوت چنانکه خواهي ده
ليکن اندر معاملت بسته

زآنکه در مکتب علوم ازل
از پي راندن رسوم عمل

در عبارت کتاب مسطورست
رق منشور و بيت معمورست

اوست در سايه پناه خرد
حاجب بار بارگاه خرد

عقل همچون بهار دلجويست
کاب فرزانگيش در جويست

هست در خانقاه رباني
بر سر شارع مسلماني

در سباحت اگرچه استادي
پيش من زين قبل بر استادي

نطق زيبا ز خامشي بهتر
ورنه در جهان فرامشي بهتر

حجت ايزدست در گردن
خواندن علم و کار ناکردن

در جهان خراب بي فرياد
کس گرفتار باد عشوه مباد

در دوني براي زر نزنند
باسليق از براي سر نزنند

عالمان خود کمند در عالم
باز عامل ميان عالم کم

ناطق عقل صد دانا به
مستمع در عمل توانا به

در رهش رنج نيست آسانيست
بي زباني همه زباندانيست

در ره عاشقي سلامت نيست
اضطرابست و استقامت نيست

بنه ارهيچ عشق آن داري
در ميان آنچه برميان داري

تا به زير زمانه کهنست
نفس در آرزو مراغه زنست

نفس در پيش عشق سگداريست
نفس درراه عشق بيکاريست

وان مفرح که اوليا سازند
در شفاخانه رضا سازند

دهر چون در سراي قيراندود
توده دوده با تلاطم دود

ظلمهاي سپهر دريادم
گشته در طبع دهر مستحکم

زنگياني به قير بسرشته
شبه با ساج کرده در رشته

شمس رخ در حجاب پوشيده
وز سياهي نقاب پوشيده

خسرو شرق در شبستان خوش
خفته بر روي نيلگون مفرش

قطب در قطر چرخ پيوسته
متمکن چو پير آهسته