حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة سنايي

طاق در مهر بي تناهي او
طوق داران پادشاهي او

در احد با احد يکي بوده
ورچه يارانش اندکي بوده

کرد بر روي کشتگان نياز
در دروازه قيامت باز

عندليبان باغ آن خوشبوي
در ترنم تبارک الله گوي

مصطفي را صفا و قرب کرام
بر در ذوالجلال والاکرام

آفتاب کرم چو در دربست
قمر نائبان کمر دربست

همه خويش کرده در کارش
همه او گشته بهر ديدارش

برفشاند به عشق عقل نوي
در قدوم رکاب مصطفوي

قد او در رضاي يزداني
جست پيراهن مسلماني

در يکي دفعه گاه ايثارش
داده وي چل هزار دينارش

از دريچه مشبک ايمان
در تماشاي روضه رضوان

عندليب دلش چو بالا جست
در درازاي شرع پهنا گشت

شوقش آورده سوي مهتر خويش
طرقوا طرقواکنان در پيش

هست پيدا ز بهر تصحيحش
در تراويح پر مصابيحش

دست مشاطه پسنديده
کحل شرمش کشيده در ديده

در دويي عقل راست پيچاپيچ
چشم ايمان دويي نبيند هيچ

لفظ قرآن چو ديد درويشش
خويشتن جلوه کرد در پيشش

در منظوم پادشا کانش
لوح محفوظ مصطفي جانش

در ره خدمت رسول خداي
اندرين کارگاه ديونماي

ننگرم من سوي دوال شما
نشوم نيز در جوال شما

تا بنگشاد علم حيدر در
ندهد سنت پيمبر بر

جان حيدر در آز ناويزد
شير از آتش هميشه بگريزد

چون بديدند زود برگشتند
در خوي و خون ورا نياغشتند

به سوي مکه زود بفرستاد
در تواضع محل او بنهاد

دور دورند در نهاد و سرشت
باغيانش ز باغهاي بهشت