حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة سنايي

همه زي اوست بازگشت دهور
در نبي خوانده اي تصيرالامور

آب در راه او خليل زند
مقرعش جان جبرئيل زند

مر ورا در هنر بفرهنجد
توسني از تنش بياهنجد

بابت بار آسيا باشد
دايم از بار در عنا باشد

علف دوزخ است و ترسانست
با حجر در جحيم يکسانست

چون شود حکمت قدم ساقي
تو کني اختيار در باقي

پيش آسيب تير احکامش
همچو صيداند مانده در دامش

وآنکه او بدگرست و آلوده
گشت در رنج راه فرسوده

صفتش را حدوث کي سنجد
سخنش در حروف کي گنجد

عاقلان را حلاوتي در جان
غافلان را تلاوتي به زبان

هست دنيا مثال تابستان
خلق در وي بسان سرمستان

در بيابان غفلتند همه
مرگ همچون شبان و خلق رمه

عقل نبود دليل اسرارش
عقل عاجز شدست در کارش

تو نگشتي بسر او واقف
نرسيدي هنوز در موقف

کرده منسوخ حکم هر ناسخ
نشده در علوم آن راسخ

حنجره در سرود نيک آيد
جامه غم کبود نيک آيد

بر پريده ز دام ناسوتي
در خزيده به دام لاهوتي

عز خود جسته در بهانه علم
عقل پوشيده درميانه علم

بانگ برداشته سحرگاهان
سگ و خر در جهان گمراهان

اندر آمد به بارگاه خداي
دامن خواجگي کشان در پاي

کوشکش در ولايت تقديس
صحن او بام خانه ادريس

کرده با شاه پر طاوسي
جلوه در بوستان قدوسي

قابلي چون عتيقش اندر بر
قاتلي همچو حيدرش بر در

بوده چون نقش صورت خويشش
ماجراهاي غيب در پيشش

جان او بوده در طريقت حق
گوهر حضرت حقيقت حق