حديقة الحقيقة و شريعة الطريقة سنايي

گفت ظالم کسيست بد روزي
که يکي لحظه در شبانروزي

کند از غافلي فراموشش
نبود بنده حلقه در گوشش

آنچنانش پرست در کونين
که همي بينيش به رأي العين

کانکه خشنودي احد جويد
نور توحيد در لحد جويد

لحدش روضه بهشت شود
در دو چشمش بهشت زشت شود

سرد و گرم زمانه ناخورده
نرسي بر در سراپرده

اولياي ورا امين گردد
در خور مدح و آفرين گردد

خسروان در رهش کله بازان
گردنان بر درش سراندازان

رسته باشد هميشه در صحرا
مرد کوهي ز نکبت نکبا

گرچه در دست نقش او بيند
خشم صفرائيان بننشيند

بنموده ترا ره آموزي
داده در سنگ کرم را روزي

روزي هر يکي پديد آورد
در انبارخانه مهر نکرد

حاء حاجت هنوزشان در حلق
جيم جودش بداده روزي خلق

تا چو سويش براق دل رانند
در رکابش همه برافشانند

در محبت نگر به تأليفش
زان همه محنت است تصحيفش

صدهزارت حجاب در راهست
همتت قاصرست و کوتاهست

زانکه عيسيت را سوي لاهوت
هست در راه جمعة الصلبوت

خان و مانش همه براندازد
در ره امتحانش بگدازد

گفت گر زانکه نبودم دوري
بدهدم در حديث دستوري

گفت چندانک عمر ماندستم
رزق من کرد جمله در دستم

در درياي اين جهاني نه
ماه و خورشيد آسماني نه

در درياي عالم جبروت
ماه و خورشيد آسمان سکوت

خاک در خواب مايه روزيست
برزگر را دليل به روزيست

گريه در خواب مايه شاديست
بندگي از مذلت آزادي است

آسيامردم امين باشد
آنکه در خانه به گزين باشد