167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
بوستان سعدي
بغلها چو مردار در آفتاب
در اين سايه گسترپناه آمدم
جوانان نشستيم چندي بهم
که در عيش شيرين برانداختي
قدر ميوه در آستينش نهد
که هيچش به سامان نشد کارها
وگرنه بخواهم ز پروردگار
خداوندگاران قلم در کشند
گلستان سعدي
رسيد از دست محبوبي بدستم
ترسمت پر نياوري دستار
يونس اندر دهان ماهي شد
که در آفرينش ز يک گوهرند
بي وسيلت مگرد پيرامن
تا در صف بندگان نشينم
ترک فرمان دليل حرمانست
برنجد دل هوشمندان بسي
چرا در چاه کنعانش نديدي
پشت بر قبله ميکنند نماز
ز آشنايان فراغتي دارند
بعسل در بماند پاي مگس
دختر خود بکفشدوزي داد