167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
شاهنامه فردوسي
همه در پناه جهاندار بيد
که نشناختي کهتري در جهان
ز هر در پرستنده ايزدي
مرا در جهان خوار بگذاشتند
ز خوبان وز دختران مهان
که بوند ازو پيشتر در جهان
در مهاي گنجي بر افشاندند
شمارش بکردند و در ماندند
بخواننده آگاهي نوبريم
چو خورشيد تابنده در جوشنست
که ديدار او در زمانه نوست
که امروز در دست آهرمنم
سخن يادگيري همه در بدر
سر سرکشان در کنار آورد
پس پشت او مسند لاژورد
بياراست در پيش من رزمگاه
خردمند را غمگساري بود
جهان بي درم در تباهي بود
ندانم زبان در دهانت چراست
ز ياقوت رخشنده بودي درش
خروشان بيامد سوي بارگاه
بريده همي داشت در مشت خويش
همي کوه در گردن آويختي
در خانه پادشا راببست
که بودند در گلشن شادگان