167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان بيدل دهلوي
پنجه بيکار دايم در حناست
خاکم آئينه جوهر دار است
اي بسا در که کرد باز شکست
نظاره در قلمرو آئينه نارساست
در ته خاک بيکسي تنهاست
ورنه مي در ساغر آئينه نيست
سرم در گريبان بيگانه ايست
بايد آخر جهان ديگر گشت
فرصت آئينه داري شرر است
خانه ما برون نشين در است
چندانکه نشان کف پائيد جبينيد
خندها بر بي گناهي ميزند
آب گشتن زسرم ميگذرد
خبرم بي خبرم ميگذرد
بوطن در سفرم ميگذرد
در يکدلي از خوشه انگور ببينيد
مگر آئينه زنداني ندارد
قاصد زديار مشرب آمد
خاريست ناخليده که بيرون نميشود
شکست رنگ بصبح دميده ميماند
بوداع فراغ ميگردد
مطربش بانگ زاغ ميگردد
دهن تنگ تو شکر دارد
گل در بغل چراغ باشد
اقامت در آغوش منزل نماند