167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
جام جم اوحدي مراغي
هم شراب اي پسر، که نفعي نيست
خون خود را به خوان خود ريزي
بر کنارش رسي، به زير مرو
پاي در وي منه تو از سر جهل
هم مثوبات باشد و هم نام
رخت در کوچه کريمان بر
منه از وعده پيشتر گامي
دشمنان را مجوي نيز آزار
پل و بندي بساز در ره سيل
فاردي، پاي در زياده منه
نهلد تا به خاک در نرود
بفشان و بده که آن تو نيست
با کسم نيز نيست آزاري
و گرش ايندو نيست دستوريست
به نماز و به طاعتش در کش
به نصيحت ز بام و در دورش
پيرزن را به خانه جاي مده
چون روي در زنت نماند خير
در زيان گارگي چه سود توان؟
دل در افتاد، تن ببايد داد
شب خرابي و جنگ و قي کردن
چون نيايد به خانه فاجر و رند؟
بي مي و نقل و کاس و جامي نيست
و آنچه اصلست در ميان نبود
آتش و پنبه پيش هم نبرند
به سر و پاي در کمند شوي
چون توان فخر خواجگي کردن؟
تا شبش تنگ در کنار کشي
نتواني شدن به کلي دور
که در انگشتري جهد انگشت
تا ترا پاي بند کشت کند
وز برون دوستي کني با مار؟
نه به اقرار در گناه آورد
که سبک در کشد به دنبالت
گردنت را دوال پاي شود
بهلد، کو گرفت چون تو بسي
وز در خانه سر فراز کني
نه به ريش جهان همي خندي؟
روي انبان خويش را کيمخت
چوي بري بد ز عيب بدفکري
کز هوا روي در کنشت نکرد
آن سه شب در جواب خالد و عمرو
زانکه با شير خورده بد در مهد
جز غم و حسرت و تاسف نه
ديو را در غراره نتوان کرد
گفت: بنشين که آنقدر باشد
نهلندت سليم و نا گاده
هر دمش در فضاي فرج مريز
خاصه در وحشت چنان گوري
ورنه خر در خلاب ميراني