ديوان انوري

چون گشاد تو در هواي نبرد
کرد شاهين فتح پروازي

آنکه در ظل رايتش عمريست
تا به نهمت همي سرافرازي

وانکه در مصر جامع ملکش
قرص خورشيد کرد خبازي

تا نه بس روزگار خواهي ديد
فتنه در عهده جهانباني

قلمش معجزيست حادثه خوار
خاصه در کارهاي ديواني

بيتکي چند حسب و در هريک
رمزکي شاعرانه پنهاني

در نسبت شير علم جيشت
شير فلک افتاده به روباهي

جهان همت تست آنکه طوبي
کند در روضهاي او گياهي

با خاک در تو آشنايي
خوشتر ز هزار پادشايي

جايي که زلب حيات بخشي
عيسي بود از در گدايي

در خانه صبر فرقت تو
افکند هزار بي نوايي

اي ديده ناظر نبوت
در ذات تو ديده مصطفايي

پيش در تو قبول کرده
پيشاني سدره خاک پايي

مرغ دل جبرئيل گيرد
در مدحت تو سخن سرايي

از نسبت فعل سايه گيرد
در صدمت صور صوت نايي

در خدمت ديگران چه کوشي
چون بنده خاندان مايي

در جستن کرده گرد عالم
گردنده چو سنگ آسيايي

در شکر علاء دين و دولت
پيوسته چرا شکر نخايي

در تک چاه جهل چون ماني
مسکنت روح قدس مسکينا

ملک چو بنات را کشيدست
در سلک نظام چون ثريا

همچنين فرمود ايزد در نبي
ليس للانسان الا ما سعي

کله با همتت بنهاده کيوان
کمر در خدمتت بربسته جوزا

در ترازوي همتش هرگز
حاصل روزگار هيچ نسخت

به خدايي که در ولايت غيب
عالم السر و الخفياتست

راي مجدالملک در ترتيب ملک
ژاژ چون تذکير قاضي ناصحست