ديوان انوري

در درياي دهر کيست؟ تويي
وين سخن عقل معتبر دارد

گوهرت زانکه زبده بشرست
جاي در حيز بشر دارد

باد همچون آسمان و آفتاب
در نظام کل وجودش ناگزرد

سلطان سلاطين که شير چترش
در معرکه سلطان شکار باشد

آن خسرو خسرونشان که تختش
در مرتبه گردون عيار باشد

نعلي که بيفکند مرکب او
در گوش فلک گوشوار باشد

در مجرفه فراش مجلسش را
مکنون جبال و بحار باشد

آري عرق ابر نوبهاري
در کام صدف خوشگوار باشد

نکباي علم در سپهر پيچد
باران کمان بي بخار باشد

چون لاله تيغت شکفته گردد
در عالم نصرت بهار باشد

تا دايه تقدير آسمان را
فرزند جهان در کنار باشد

طاهر نبود گوهري که نشوش
در پرده پروردگار باشد؟

تقدير چنان کن که روي عزمت
در مملکت قندهار باشد

بي پشتي عزم تو در ممالک
پهلوي مصالح نزار باشد

کانجا که مرادت عنان بتابد
در بيني گردون مهار باشد

کاندر کنف خاک بارگاهي
کش چرخ برين در جوار باشد

رايتت آيتي که در حرفش
فتح تفسير و ترجمان باشد

در تن اژدهاي رايتهات
باد را اعتدال جان باشد

در جهان ملک جاودانت باد
خود چنين ملک جاودان باشد

در تو از مشکلات موسيقي
هرچه تقرير کرده موسيقار

عمرها در عمارتت بوده
دهر مزدور و آسمان معمار

در عاليش بر زبان صرير
مرحبا گوي ز ايران هموار

وانکه دارند در مراتب ملک
بندگانش ملوک را تيمار

کرد در منزل قبول نزول
گشت بر مرکب مراد سوار

زنور دانه نار کفيده
ببيند در دل آبي همي سر