جام جم اوحدي مراغي

در دهانش زبان گشاده شود
داد ترکيب هاش داده شود

در نهم مشتريش باشد پشت
اندران راه سهمناک درشت

وگرش در سر اين هوس نبود
به معانيش دسترس نبود

مرکبي چند در طويله کشد
دست بر صورتي جميله کشد

دل مظلوم در دعاي بدش
جان محکوم منکر خردش

غافل و خط آگهان در مشت
که بخواهند ناگهانش کشت

از روش چون به هم در آميزند
حالهاي عجب برانگيزند

کيستي؟ روي در کجا داري؟
بکه اميد و التجا داري؟

هم چو سيمرغ رازهاي جهان
در پس قاف قالبت پنهان

قالبت قبه ايست اللهي
ليک در جبه اي، نه آگاهي

شب و روز ايستاده در کارت
تا بلندي گرفت ديوارت

آفرينش تمام گشت بتو
خاک از افلاک در گذشت بتو

هست پوشيده در جهان گنجي
بدر آوردنش ببر رنجي

گذري کن بطور اين اسرار
در مناجات عشق موسي وار

جبلي هست در جلتها
حجر او علاج علت ها

پرگهر حجرهاست در حجرش
زهره طالع ز مطلع فجرش

زمره انبيا غلط نروند
اوليا در پي سقط نروند

نيست در بيخ دولت اينان
تبري چون دعاي مسکينان

پيش سلطان خشمناک مرو
در دم پنجه هلاک مرو

نيست در شهرسست فرهنگي
هيچ عيبي بتر ز بي سنگي

گر بترسي ز پادشاه خموش
در مراعات سر شاهي کوش

شاه خاموش با تو در سازد
سر شاهي سرت بيندازد

در ميان دو نيست هستي تو
غايت غفلتست مستي تو

چه نهي بر نهال خود تيشه؟
در بريدن ببايد انديشه

چشم در شاهد حريف مکن
هزل با مردم شريف مکن