تذکرة الاوليا عطار

لقمه (در دهان نهاد. هر چند جهد کرد، فرو نشد) در دهن مي گردانيد ...

و گفت: «چيزي که در او شر نبود، شکر است در نعمت و صبر در بلا». ...

... گويد: چندين سال در خدمت حاتم بودم. هر گزنديدم که در خشم شد مگر ...

... اين جهان هميشه در ذل معصيت است و جوينده آن جهان هميشه در عز ...

... راضي نشود از عالمي در علم گفتن، که آن را در عمل نيارد. اگر تو ...

و گفت: «راحت در اخلاص است از آرزوهاي نفس ». و گفت: «چون مريد به ...

و گفت: «در عالم رضا اژدهايي است که آن را يقين خوانند، که اعمال ...

... «از آنجا که طفل در شکم مادر خورد واز آنجاکه ماهي خورد در دريا و ...

نقل است که يکبار در خلوت بود. کسي در بزد. گفت: «درآي اي کسي که ...

... : يکي ملک الموت در وقت نزع، دوم کرام الکاتبين در وقت نبشتن، سيوم ...

... گفت: «آفت بنده در رضاء نفس اوست بدآنچه در اوست و هر که در چشم ...

... را جمع گردانند در علم خويش، متفرق گردد در حکم و قسمت خويش. بلکه ...

... شيخ عزم حج کرد در بصره، جمعي از مشايخ حاضر شدند و سفره در ميان ...

نقل است که يک روز در حرم باد مي جست و شيخ در برابر کعبه نشسته ...

آن ژاله در پيش مرد جمع مي شد و مرد در اناء مي کرد تا پر شد. به ...

ديوان عراقي

نمي يابم تو را در دل، نه در عالم، نه در گيتي
کجا جويم تو را آخر من حيران؟ نمي دانم

در دير مي زدم من، که يکي ز در در آمد
که : درآ، درآ، عراقي، که تو خاص از آن مايي

ديوان قاآني

اي ترا در چهره آب و وي ترا در طره تاب
در دلم زان آب تاب و بر رخم زين تاب آب

من ماهم و در تيره شب از من رميدي بي سبب
در تيره شب ماه اي عجب نيکوتر آيد در نظر

مرا هست از غم و انديشه و فکر و خيال او
بقا مشکل دو پا در گل هوا در دل هوس در سر

ني ني که از آن برق به خر داد در آذر
ني ني که از اين ابر در آذار در آزار

جمله را در سر سرور و جمله را در تن سماع
جمله را در دم درود و جمله را بر لب سلام

ببندد آن دو دست گيو را چون سنگ در هيجا
در آرد اين سر نه چرخ را چون گوي در چوگان

ديوان محتشم کاشاني

با رقيب آمد و اين غمکده را در زد و رفت
در نزد آتش غيرت به دلم در زد و رفت

شهر ويران کرده اي را باد صحرا در دماغ
باد در کف چون گل از وي بي دلي پا در گلي