هفت اورنگ جامي

رخت در دار ملک دينم نه
جاي در کشور يقينم ده

کس نيابد در او نبشته خطي
که نه در ضمن آن بود سخطي

داشت از در دهانش درجي پر
واندر آن درج درج سي و دو در

چرخ در خدمتش رضا جوي است
بر در دولتش دعاگوي است

هم در او جاه و حشمت دنيا
هم در او عز و دولت عقبا

مي کند در همه مراتب سير
مختفي در حجاب صورت غير

ناگهان مردکي دويد از در
کرده در گوش شيخ و ياران سر

در به در کو به کو بسي شتافت
هيچ جايي به از مناره نيافت

در به در کو به کو بجوي او را
هر کجا يافتي ببوي او را

چوب را در ميانه کاري نيست
در کف چوب اختياري نيست

ور نه در دست زيد نبود کار
نيست در فعل و ترک آن مختار

هر دو در پله بها همسنگ
هر دو در حله صفا يکرنگ

مبتني بر مناسبت در ذات
يا در اسماء ذات و فعل و صفات

هر چه شان در ضمير مي گرديد
همه در لوح چهرشان مي ديد

اختلافي که در صفات و شئون
بود در مستقر عز بطون

اثرش در يکي دوا و علاج
در دگر مايه فساد مزاج

بگذار از خويش و در خداي گريز
بگسل از خويش و در خداي آويز

زانکه شرط اذا مرضت چو گفت
در جزا در فهو يشفين سفت

روي تعظيم خود در او کرده
مهر او در درونه پرورده

روي در روي او بود هيچ کس
نيست در قبله مصلي و بس

گر چه در هر جهت بود موجود
ليک در يک جهت شود مسجود

ره ز شط در محيط ببريدن
هست در شط محيط را ديدن

هر ملک را در او مثالي هست
که دهدشان در آن مقالي دست

نيست در راه دين وظيفه او
غير وسواس در نماز و وضو

گر چه نبود سرف در آب روان
هست در نقد عمر اي نادان