مخزن الاسرار نظامي

پرده شناسان به نوا در شگرف
پرده نشينان به وفا در شگرف

گوش در آن نامه تحيت رسان
ديده در آن سجده تحيات خوان

بي تو نشاطيش در اندام ني
در ارمش يکنفس آرام ني

مست شده عقل به خوشخواب در
کشتي تدبير به غرقاب در

وانکه به دريا در سختي کشست
نعل در آتش که بيابان خوشست

در ستم آباد زبانم نهاد
مهر ستم بر در خانم نهاد

تا همه سر بر خط فرمان نهند
دوستيش در دل و در جان نهند

پير يکي روز در اين کار و بار
کار فزائيش در افزود کار

چند نظامي در دنيي زني
خيز و در دين زن اگر ميزني

جغد که شومست به افسانه در
بلبل گنجست به ويرانه در

هر که در اين پرده نشانيش هست
در خور تن قيمت جانيش هست

دل که نه در پرده وداعش مکن
هر چه نه در پرده سماعش مکن

در کف اين ملک يساري نبود
در ره اين خاک غباري نبود

خوش نبود ديده به خوناب در
زنده و مرده به يکي خواب در

در نتوان بستن ازين کوي در
بر نتوان کردن ازين بام سر

مي نتوان يافت به شب در چراغ؟
در قفس روز توانديد زاغ؟

گفت يکي وحشت اين در دماغ
تيرگي آرد چو نفس در چراغ

گفت ز نقشي که در ايوان اوست
در بسپيدي نه چو دندان اوست

هيچ نه در محمل و چندين جرس
هيچ نه در کاسه و چندين مگس

در دلم آيد که ديانت دروست
در کس اگر نيست امانت دروست

معرفتي در گل آدم نماند
اهل دلي در همه عالم نماند

اي ز خدا غافل و از خويشتن
در غم جان مانده و در رنج تن

چون خم گردون به جهان در مپيچ
آنچه نه آن تو به آن در مپيچ

تا بجهان در نفسي ميزني
به که در عشق کسي ميزني

و آنچه گشائي ز در عز و ناز
بر تو همان در بگشايند باز