هفت پيکر نظامي

چون در آورد در عقابي پاي
کبک علوي خرام جست ز جاي

هر ورق کاوفتاد در دستم
همه را در خريطه اي بستم

ناف خلقش چو کلک رسامان
مشک در جيب و لعل در دامان

دانه در خاک شور مي ريزند
سرمه در چشم کور مي بيزند

روزنه بي غبار و در بي دود
کس نبيند در آفتاب چه سود

گو گلاب از گل و گل از خارست
نوش در مهره مهره در مارست

چند گوياي بي خبر بودن
ديده در بسته در بر آمودن

از در افتادن شکاري خام
صد ديگر در اوفتند به دام

کاسمان را ترازوي دو سرست
در يکي سنگ و در يکي گهرست

واتش او گلي است گوهربار
در برابر گل است و در بر خار

شه دگرباره در گرفتن گور
شد در آن غار تنگناي به زور

هفت شهزاده راز هفت اقليم
در کنار آورد چو در يتيم

در گشادي و در شدي به بهشت
ديدي آن نقشهاي خوب سرشت

گرچه در پشم خويشتن خسبند
همه در پنبه زار من خسبند

روز فردا چو در شمار آيد
شاه با شير در شکار آيد

در در و دشت هيچ پشته نبود
که بران پشته شير کشته نبود

در کمر چست کرد عطف قبا
در دم شير شد چو باد صبا

حمله بردند چون تنومندان
دشنه در دست و تيغ در دندان

زهره در ثور و مشتري در قوس
خانه از هردو گشته چون فردوس

در دهم ماه و در ششم بهرام
مجلس آراسته به تيغ و به جام

ماه را در نقاب کافوري
بسته چون در سمن گل سوري

در عجب ماند کاين چه شايد بود
سود او بود و در نيافت چه سود

هرچه را چشم در پسند آرد
چشم زخمي در او گزند ارد

حمله بردند جمله پشتاپشت
شير در زير و اژدها در مشت

لعل و در بيش از آنکه قدر و قياس
داندش در فروش و لعل شناس