167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
اسرار و رموز اقبال لاهوري
جوهرش تابنده چون اختر شود
نغمه اش جز شورش زنجير نيست
پر گشا مانند باز نو شکار
«من همانستم که بودم » در دلش
طفلکي کو در کنار مامک است
حلقه هاي روز و شب در پاش نيست
نغمه هاي رفته در تارش اسير
در خط سيماي او تقدير ما
اهل حق حريت آموز از حسين
گم رضايش در رضاي شوهرش
در نفسهاي تو سوز دين حق
آب و تاب از سوره ي اخلاص گير
در جهان عکس جمال او شوي
ساز با خم در گذر از جامها
گردن مرحب شکن خيبر بگير
در جهان ازاد زي آزاد مير
در جهان منعم شو و سائل مشو
بر تهي پيمانگان بي نياز
خيز و در دار الخلافت خيمه زن
در ميان حلقه ي درسم نشين
در گلوي تو نفس از تار غير
هستي خود در سحر گم تا کجا
از نجوم ديگران تا بي مخر
خاک بردي کيميا در باختي
مي پر و اما بجاي خويش باش
راه خلوت خانه بر اغيار بند
در بها برتر ز خون قيصري
شهد را در خانه هاي لانه بين
رخنه در کار اخوت کرده ئي
هست تا مسلم هنوز انديشه ات
در غمش چون مادران شيون کشيد
در ره عشق نبي همپاي من »
چشم من روشن ز ديدار نبي »
بي خبر از لم يلد لم يولداست
تا تو در اقوام بيهمتا شوي
بنده اش هم در نسازد با شريک
زندگي گيرد کمال از جوهرش
نغمه پيدا نيست جز تکبير او
در بغل داري کتاب زنده ئي
رخت بردار و سر گردون فکن
فرصتش بادا که جانم سوخت است
باده در مينا نهفتن مشکل است
در خمستان عجم خوابيده اي
در حضور مصطفي آورده ام
زهر ريزاندر مي کافور من
با مسلمانان اگر حق گفته ام
آب نيسانم گهر گردان مرا
آرزوي ديگري پرورده ام
محرم از صبح حياتم بوده است
در قمار زندگي بازد مرا