167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
اسرار و رموز اقبال لاهوري
استخوان او ته اهرام ماند
ملت اسلاميان بودست و هست
چون هوا پا بند ني گردد نواست
صبحدم بيدار از بانگ بر رحيل
هرزه گردد از حضرنا آشنا
جاده پيماي الي شي ء نکر
از شجر مگسل باميد بهار
به ز در آغوش طوفان پروري
سنگ صد دهلير و يک سيماي او
مرد شمع زندگي در سينه ات
ورنه مانند غبار آشفته شو
با مسلمان در اداي مستحب
در خور سر پنجه ي شير نري
جاي خوبي در جهان اندازدت
تربيت از گرمي صحرا گرفت
با عرب در ساز تا مسلم شوي
در ميان سينه ي او دل تپيد
بر سر مژگان دمي تابيد و ريخت
مثل انجم در فضاي ملت اند
من رهين خجلت و اميد و بيم
آنکه يم در قطره اش آسوده است
در جهان دست و زبانش رحمت است
نغمه ئي با هم نوايان ساز کن
در فضاي بوستانش پروري
غنچه ي تنگش بگيرد در کنار
صاحب تاباني جاويد شو
وقت او فردا و دي زايد چسان؟
موج جويش بسته آمد در گهر
با نواها مي زند فرياد هم
باز آسان مي کند دشوار خويش
چون وطن در سينه ئي گيرد دم است
چشم بر خود واکند گردد شجر
جان شيرين است او ما پيکريم
با حدوث ما قدم شيرازه کرد
کيف و کم از وي پذيرد هر عمل
تيز از سعي حصول مدعاست
تا نواي يک اذان باليده است
موج در دريا تپيد از تاب او
خاک مينا تابناک از سور او
جويدت اي زخمه سوز ساز وجود
خيز و مضرابي به تار او رسان
حفظ و نشر لا اله مقصود تست
در جهان شاهد علي الاقوام تو
نيست ممکن جز بآئينش حيات
تيز تر نه پا به ميدان عمل
هر زمان در جستجوي پيکري
آنچه بر تو کامل آمد عام کن
بر عناصر حکم او محکم شود
پيش خيز و حلقه در گوش تواند
نشئه زير پرده ي صهبا نگر