167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان شمس
در چنان صافي نبيني درد و خس و انساب کو
در صفاي يار بنگر شبهت حساب کو
در کشوف مشکلاتش صاحب اعلام کو
گر نظيرش هست در ارواح يا اجسام کو
بر سر بام برآ و ز سر بام بگو
هر چه گوهر غرقه در درياي او
بر شمار ريگ در صحراي او
تا ز جست و جو روم در جوي تو
چشم پرخون تيغ در کف عشق او
بطلب در شب و مشتاب مرو
به زمين در تو چو سيماب مرو
پروا نباشدم به نظر در خصال تو
مي باش در سجود که اين شد کمال تو
در دل تن عشق دل در دل دلدار تو
چو در گلشن آيم بود عبهر او
چو در بحر آيم بود گوهر او
صوفي چو بوبکري بود در مصطفي آويخته
وين بحري نوآشنا در آشنا آويخته
مرغان خورشيدي سحر تا والضحي پا کوفته
آه دريغ شاه تو در غم مات ريخته
در فکر سخن زنده در گفت سخن مرده
بر طارم چارم شد او در سفر روزه
دربند در گفتن بگشاي در روزه
در جانش زده ناري آن خوني آشفته
اي پيشتر از عالم در وي سمکي بوده