167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان شمس
رقص رقصان در سواد آن بصر
دل در مراد پيچد چون باز در کبوتر
نه منکرت بگذارد نه بر سر اقرار
دويد در پي نور و نيافت الا نار
در او دمد دم جان و بگيردش به کنار
که در دو پنجه شيري تو اي عزيز شکار
چه مملکت که بگسترد در دوار سفر
وان فلک در غم تو ترسانتر
کوش بغلطاند در سيل بار
اشتر مستيم در اين زير بار
آمد از آن خانه يتيمي به در
اوزن يلداسنا بو در قلاوز
که شب قربان شود پيوسته در روز
بنمايد آن عجوز ز هر گوشه صد تموز
پيدا بود خبيثي در روي و رنگ ناکس
در ديده کي بماند گر درفتد در او خس
بگير جام مقيم و در اين مقام مترس
زين آب خضر يک کف در حلق چکانيدش
در وصل بکوش آخر اي صبح وصالت خوش
آنک بد در قعر دوزخ در جنان آوردمش
بر کف ساقي بديدم در صراحي جان خويش
کس نماند در همه زندان ترش
مي نمايد خويش در ديوان ترش
بي چهره خوش او در خوش هزار ناخوش
بيا که بوالعجبي نيک در جهان سماع