167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان شمس
اين دمشان نوبت گلزاريست
کيست در اين دور کز اين دست نيست
از مي و شاهد که در اين پست نيست
تا برهي ز آتش وز زاردشت
زهره نماند زهره را تا پرده خرم زند
کآب حيات خضر را در ظلمات مي رسد
در دلو نگاريني چون تنگ شکر يابد
در دام خدا افتد وز بخت نظر يابد
زيرا رسن زلفش در دست رسن دارد
عمري برود در خون موييش نيالايد
ابروي کمان شکلش از تير همي درد
در فعل کند تيغي در ذات سپر سازد
در اين عشق چو مرديد همه روح پذيريد
مترسيد مترسيد گريبان مدرانيد
چو در آب حياتيد چرا خشک و نژنديد
در جنت حسن تو غم نار کي دارد
در باديه سرگشته شما در چه هواييد
کشتي وجودم همه در بحر نهان شد
اين لشگر بشکسته چه منصور برآمد
که در وي جز بني آدم نگردد
چو در دل آمدي در مي توان کرد
همه چون ماهيان در آب رفتند
به سوي طره پرتاب رفتند
اگر بر در بود بر در نباشد
چو ديد آن جان و دل در چاکري شد