167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان هلالي جغتايي
ملک جان را از سپاه غمزه ويران کرد و رفت
شوم بي هوش و نتوانم که يک بار دگر بينم
آبي که پنهان خورده ام در روي من پيدا مکن
مرو، بهر خدا، از ديده و دل دم بدم بيرون
که باري مي توان گنجيد در يک پيرهن با او
کيم، تا مي خورم شبها در اطراف چمن با او؟
روي با ما کن، که چشم او نبيند روي تو
سرو و گل از آب اين جان و دل مرد و زن
ديوان عرفي شيرازي
دو گرگ ميش پرور را جگر خاي شبان بيني
تو اين دولت کجا يابي که جنت در مکان بيني
که من بسيار از اين صيد زبون در خاک و خون کشتم