167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان شاه نعمت الله ولي
که صد جان مي دهد جانان ز بهر خونبهاي تو
درين درياي بي پايان ز ما دردانه اي را جو
با هر يکي يکدم برآ از هر يکي ما را بجو
در آن جام از صفاي مي به رندان مي نمايد رو
تو پا انداز کن سر را به شکرانه روان جان ده
تو در ميان جان و تن اي جان من چون روغني
به چشم ما نظر مي کن که تا نور خدا بيني
چو آب رو ز ما يابي دگر از ما چه مي جوئي
استخوان و پوست و پي با رگ هم از بابا بود
دل يکي داريم و در يک دل نمي باشد دو يار
غير تو باشد ديگري از ديده ها بيرون کنم
گزيده غزليات شهريار
خاري به خود مي بندي و ما را ز سر وا ميکني
اي زلف که داد اينهمه پيچ و خم و تابت
کشکول شيخ بهايي
و اگر تو نمي بودي، هرگزشان نميدانستند که مخلوق افتاده اند