167906 مورد در 0.06 ثانیه یافت شد.
ديوان فيض کاشاني
جمال خويش نمائي نه جسم را و نه جانرا
بلطف و قهر درآئي نه جسم را و نه جانرا
چون بروم زين سرا باغ و جناني مرا
خاک ما خاري نرويد خاک بر سر خاک ما
دود آهي نيست هم کاتش فتد در تاک ما
زانکه بوي حق شنيد از جان ما در خاک ما
که گل گل بشکفاند گل خود روي اين صحرا
گشاد دل بجو از وسعت دلجوي اين صحرا
دلت را شستشوئي ده در آب جوي اين صحرا
براي دشمنش تير و کماني کرده ام پيدا
بکوي دوست از دلها نشاني کرده ام پيدا
ميان جمع و ياران دلستاني کرده ام پيدا
ز يمن عشق جان جاوداني کرده ام پيدا
ببخشد گر تسلي جان دهم آن جان تجلي را
بهل سامان غالي را بمان ايوان عالي را
که باشد با تو در عقبي بهل صاحب کمالي را
سر نهم در پاي جانان اين هوس باشد مرا
که تا بکام رسد هم شود بکام ترا
جز حديث عشق در دفتر نمي آيد مرا
قامت چون نخل او در بر نمي آيد مرا
تا شوم از شهدا حسبي الله کفي
نه که سازد يار را از دين و از ايمان جدا
زو جدا هرگز نگردد گر شود از جان جدا
ورنه خدمت کن مباش از نيکي و احسان جدا
او چه داند کو بود از سنت و قرآن جدا