ديوان فيض کاشاني

آنجا مگرم جام شرابي بکف آيد
در چشم من اين باده سرابست در اينجا

هشدار که هر ذره حسابست در اينجا
ديوان حسابست و کتابست در اينجا

دوري که نبيند مگر از دور قيامت
در ديده تنگش چو سرابست در اينجا

با اينهمه چسان دين در دل قرار گيرد
تقوي چگونه باشد در کام کس گوارا

تا در نگريم و باز خوانيم
در روي تو سوره ثنا را

کينه ها در سينه ها دارند خويشان از حسد
آشنايان در پي گنجينه هاي عمرها

دل سوخت چون در آتش سوداي عشق او
جان هم در آتشش فکنم حسبي الحبيب

در گلو غصه قصه در دل ماند
محرم رازها مرا درياب

دور از رخ تو در خاک و در خون
جان مي سپارم درياب درياب

بر اوج خوبي ديدم مهي شب
گفتم ز مهرش در تاب و در تب

از زلف گاهي خاطر پريشان
از غمزه گاهي در تاب و در تب

چون تو گرفتار داريم بسيار
در دام زلف و در چاه غبغب

شعر خوانم کاورد ارواح را در اهتزاز
لرزه افتد در بدن معني چو بگشايد نقاب

در مقامي کاندر و سنجند نقد هر سخن
آن سخن کان تن بلرزاند نيايد در حساب

آنکه را هستي هميشه در طلب
در تو پنهان است از خود مي طلب

از فراق او تن تو در گداز
رشته جانت از او در تاب و تب

هر رنج که در راه عبادت کشي اي (فيض)
در آخرت آن يابد تبديل براحت

فيضست و درگه تو ازين در کجا رود
الحاح بر در تو خدايا غريب نيست

در فراقت دلم چو غنچه گرفت
در وصالت شگفتنم هوس است

ظاهر باطن نما و باطن ظاهر نما
در عيان پيدا و در پنهان عيان پيداست کيست

(فيض) در دنيا براي آخرت کاري نکرد
مثل او در روز محشر شرمساري هست نيست

هر که در دوست زد دامن احسان گرفت
وآنکه در دوستي مايه عرفان گرفت

گراني ار بدرون آيد از در جنت
برون روم ز در ديگر اي فلان همت

در سرم فتنه اي و سودائيست
در سرم شورشي و غوغائي است

مگو که چهره او را نقاب در پيشست
ترا ز هستي و همي حجاب در پيشست