ديوان محتشم کاشاني

در چارماهه خدمت خود در طريق صدق
صد ساله راه بيشتر آمد ز همگنان

در کمان تير جان شکار بود
در کمين مرگ ناگهان باشد

اي فدايت هرچه موجود است در روي زمين
وي نثارت هرچه موقوفست در بطن زمان

در رزم از هزار چه رستم عجب بود
کارند در مقابل يک حمله تو تاب

در خجلت است از دل بخشنده ات محيط
در شرمساري از کف پاشنده ات سحاب

آسياهائي به خون آورده در گردش که حق
در جهادش داده ميراث از اميرالمؤمنين

روم از شور ظهورش چون بود جائي که هست
او در آذربايجان غوغاش در اقليم چين

کرد مسيحا اگر در بدن مرده روح
در جسد ملک کرد افعي رمح تو جان

پادشهان در جهان حکم روان تا کنند
پاي جهان گرد باد حکم تو را در جهان

من که زبان جهان در ازلم شد لقب
در صفتش خويش را يافتم الکن زبان

دمي که در طلب نظم بنده حکم معلي
به من رساند در ابلاغ اهتمام نمائي

ز انسان که گرگ در غنم افتد غنيم وار
در لشکر حواس من افکنده انقلاب

دهرم به حال مرگ نشانداست در حيات
دورم شراب شيب چشانده است در شباب

در جنب فر معجر ادني کنيز او
آرد شکوه افسر قيصر که در حساب

تا در دعا تضرع والحاح سائلان
در جنبش آورد به اجابت لب جواب

صيت انصاف تو چون آبروان در اطراف
ذکر الطاف تو چون باد وزان در اقطار

نيست در گوشه باغم متميز در گوش
بانگ زاغ و زغن و نغمه قمري و هزار

سپهر بر در او در مراتب خدمت
نخست پايه به سلطان چهارم ايوان داد

گهي ز کيد اعادي دلم در انديشه
که منزوي شده بر روي خلق بندد در

در بطن پشه پيل تواند شدن مقيم
گنجد اگر سکون تو در ساحت مکان

در سلک نظم از سر فکرت کشيدمي
صد در که کس نيافتي اندر هزار کان

گر مرگ امان دهد بفرستم به درگهت
هر در که مانده در صدف آخرالزمان

خلق در طوف درت مرغ بقا صيد کنند
در حرم گرچه مجوز نبود صيد از حاج

در پناهش متحصن ز ممالک صد ملک
در سپاهش متمکن ز ملايک صد لک

که در چشم کياست بس گران مقدار مي آيد
سبک وزن است سنگ پادشاهي در ترازويش