167906 مورد در 0.09 ثانیه یافت شد.
ديوان قاآني
بر آن که باره علم محمدي را در
گرفت حلقه در را به چنگ زور آور
صبا که جانش خرم بواد در محشر
چنانکه در شب معراج پاک پيغمبر
فرشتگان بنيايش نشسته پر در پر
نه زندان و مه کنعانش در بر
ز سيمش در کمر کوهي مستر
در حلقه هاي او نبود شانه را گذر
جز جود دست تو که برونست از شمر
نه جز فکر هنر فکريت در سر
روان بي مهر او تنگست در بر
فنا در قبضه تيغ تو مضمر
هزار لشکر و فرماندهي نه در لشکر
نهان و پيدا چون جان پاک در پيکر
چو عکس کوه در آيينه فربه و لاغر
نگون و والا چون نور مهر در فرغر
بيعارتر از اين نبود در همه کشور
يار تو خندان چنانکه برق در آذر
زار و بيمار خفته در بستر
بيهش اين يک غنوده در بستر
که تا درآيم و تنگش درآورم در بر
سحب تاج شقايق گرفته در گوهر
چو عکس شهپر جبريل در دل کافر
فلک بجنبد و در جنبشش هزار اثر
نهان و پيدا چون جان پاک در پيکر