167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
گلستان سعدي
مرغ زيرک بحقيقت منم امروز و تو دامي
باز گويم نه که کس سير نخواهد بودن
دست گيتي بزدي تيغ هلاکم بر سر
اين منم بر سر خاک تو، که خاکم بر سر؟
خوش گفت پرده دار که کس در سراي نيست
که عمر در سر تحصيل مال کرد و نخورد
يا هرچه خوانده اي همه در زير خاک کن
وگر ستيزه کند در دو چشمش آکن خاک
ديوان سلمان ساوجي
مي نهند اشجار سرها بر زمين، شکرانه را