167906 مورد در 0.07 ثانیه یافت شد.
ديوان عرفي شيرازي
گنجشک بزير چنگل باز
عاجز شده ، عقل حيلت اندوز
در دست من زيان رسيده
آن دل که بزلفش آرميده
افسانه روزگار گردم
در مجلس پادشا رساند
ذوق در يوزه گدايي را
بيضه در آشيان خراب شود
که در وي عندليبي کرده ناهيد
در مطلع آفتاب پنهان
گوهر مدعا فرستادي
صد شيشه پرگلاب بشکست
در ديده فتنه خواب بشکست
در زير لبم جواب بشکست
نفس واپسين ما بگريخت
در خورد خمار ما ندارد
که در صنمکده شيدوريا نميگنجد
در دوزخ بروي ما بستند
با غمره چرا عتاب داري
اين فتنه که در رکاب داري
صد عربده با شراب داري
در خون ملک ثواب داري
در کوي شهادت آرميدند همه
ديوانگي بهار ، دردي داريم
گلهاي نشاط در گريبان ريزد
بفتراک بندم سر آفتاب
مرده بيماري او زندگي
در تب اميد بسوزيم به
بر در فردوس نويسم اميد
تا بگشايم لب خواهش فشان
شيفته و مست برون آورم
مستي جاويد بر آرد خروش
بود محمد گهر اولين
جنبش مهدش زيدالله بود
رحمت او بال گشاي عمل
حيرت او زيور ديدار دوست
در ازليت متميز شود
برچمنش آنچه توان ميسراي
گوهر دل در ته عنبر نشاند
ثابت و سياره جواهر نشان
نوبتي آن لب گويا شنيد
معتکفي بوسه فشاندي براه
مايه ما گوهر ايمان ودين
گر قفس آراسته در چمن
مست همه عشوه گرو دلستان
در دل خود ناخني افکنده ام
در چمنم تشنه بميرد سخن
وز ثمرش عالمي انباشتم
تشنگي آموز مزاج سراب
بسته دامي ز چه وارسته